Ενδομήτρια ζωή

Ήδη από την ενδομήτρια ζωή το παιδί βιώνει τον ρυθμό της μαμάς του: τις κινήσεις της, τον ρυθμό του χτύπου της καρδιάς της, την αναπνοή της. Το έμβρυο εναρμονίζεται με τον ρυθμό αυτό. Το παιδί μπορεί μόνο με συγκεκριμένους ρυθμούς να αναπτυχθεί σωστά, και έτσι πρέπει να μπορεί να συνεχίσει να βιώνει αυτή τη ρυθμική εμπειρία και μετά τη γέννησή του. Η αντίληψή του δεν αλλάζει με τη γέννα. Το παιδί χρειάζεται όπως και πριν ένα περίβλημα, ζεστασιά και ρυθμική κίνηση.

Οι ρυθμοί του παιδιού

Το πρώτο που πρέπει να κάνει για να αναπτυχθεί και να μεγαλώσει μέσα στον κόσμο αυτό είναι να αφεθεί στους ρυθμούς του: στον ρυθμό της ημέρας, της νύχτας, των γευμάτων, στην ακολουθία της ημέρας, της εβδομάδας και του έτους. Το παιδί δεν μπορεί να διαμορφώσει όλους αυτούς τους ρυθμούς μόνο του. Πρέπει να βρει έναν ρυθμό που να προϋπάρχει στο περιβάλλον του. Στο παιδί υπάρχει η τεράστια δύναμη της μίμησης και μέσω αυτής ο βιωματικός ρυθμός εντυπώνεται και συντηρείται. Οποιαδήποτε δραστηριότητα σε σχέση με τον ύπνο, τα γεύματα, κτλ. εντάσσεται σε έναν ρυθμό που κάνει καλό στο παιδί, το οποίο μαθαίνει μέσω της επανάληψης ότι η κάθε δραστηριότητα έχει τη θέση της στη ρυθμική ακολουθία της ημέρας. Όσο καλύτερη είναι η αντίληψη που αποκτάει για την ακολουθία των πραγμάτων, τόσο διευρύνεται και η αίσθηση του χρόνου. Από την ημέρα, στην εβδομάδα, από την εβδομάδα στον μήνα, από τον μήνα στον χρόνο. Οι ρυθμοί, η οργάνωση του χώρου και του χρόνου δεν διδάσκονται με λόγια, παρά μόνο μέσω της βιωματικής αντίληψης του ιδίου του σώματος και του ήλιου. Μέσω της επανάληψης οικείων δραστηριοτήτων, το παιδί αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό του και εμπιστοσύνη στον κόσμο.

Ο ρυθμός στον παιδόκηπο

Γι’ αυτό και το πρωινό στον παιδόκηπο είναι δομημένο με ρυθμό, ώστε το παιδί να διακρίνει γνωστές σειρές και ακολουθίες. Το ότι μπορεί να βασίζεται κάθε μέρα σε μια επαναλαμβανόμενη εναλλαγή ελεύθερου παιχνιδιού και καθοδήγησης προσφέρει στο παιδί στήριγμα και προσανατολισμό. Το ατελείωτο ελεύθερο παιχνίδι θα ήταν μια υπερβολική επιβάρυνση για τα παιδιά. Οι δυνάμεις της φαντασίας τους θα εξαντλούνταν και το παιχνίδι θα κατέληγε σε χάος. Έτσι, τα πρωινά στην Καρυδιά υπάρχει η συνεχής εναλλαγή ελεύθερου παιχνιδιού και δραστηριοτήτων με καθοδήγηση του ενήλικα. Μέσω του ρυθμού αυτού, η ακολουθία της ημέρας γίνεται για τα παιδιά γνωστή και οικεία. Το ίδιο ισχύει και για τον εβδομαδιαίο ρυθμό που συμβάλλει επίσης στην αίσθηση ασφάλειας και στοργής. Κάθε εβδομάδα έχει τη ρυθμική της ακολουθία με το ίδιο πάντα επαναλαμβανόμενο γίγνεσθαι, με τη μορφή δραστηριοτήτων, αλλά και με τη μορφή γευμάτων. Έτσι το παιδί δεν χρειάζεται να προσαρμόζεται κάθε μέρα σε νέα δεδομένα και οδηγίες. Η επανάληψη και ο ρυθμός διαδραματίζουν έναν ρόλο και στη βιωματική εμπειρία των εποχών. Για δύο, τρία χρόνια το παιδί έρχεται σε επαφή με τα όσα συμβαίνουν στη φύση: μαθαίνει τις εποχές, Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνα και με τον καιρό συνδέει μαζί τους δράσεις, έθιμα, και γιορτές.